Implicadas Rotating Header Image

Ata pronto!

Clubs de lectura IND

Parece que foi onte e xa pasaron oito meses dende aquel primeiro aviso para navegantes.

Foron oito meses de travesía marabillosa, na que contamos cuns e unhas grumetes de excepción. Grazas, de verdade, Adrián, Laura, María Dolores, Marivén, Nacho, Paz, Pitty, Sheyla, Tareixa e Víctor pola vosa constancia e dedicación, polas conversas no chat a través das que, con nocturnidade e alevosía, descubrimos entre tod@s outras miradas, outras lecturas. Grazas tamén a Anxos, a Belén e a Begoña, que nos acompañaron nesta viaxe, silenciosas, pero atentas. E grazas, por suposto, a Miguel Anxo Murado, a Rosa Aneiros, a Antonio Reigosa e a Fran Alonso, por acceder a responder as nosas preguntas impacientes e a facelo, ademais, con tanto cariño e xenerosidade.

Dende quen nos guiou nos primeiros pasos, como Eva López (cuxo Lecturas compartidas, guía para crear un club de lectura foi unha excelente carta de navegación), ata tod@s @s que participastes no Para que les? e na Biblioteca Virtual (mención especial para Pilar Sampedro e Loly Lago, por darlle un novo alento ao Para que les?), a lista de agradecementos é, en fin, infinita… Para todos e para todas, unha aperta fonda e un Ata pronto!

Arredor de Palestina (e III)

Para encarar esta terceira e última etapa da lectura de Fin de Século en Palestina, recomendámosvos:
-Máis música, da man de Kamilya Jubran, que encabeza estas liñas.
-Unha película: Paradise Now, de Hany Abu-Assad
-E as palabras de Edward Said

Arredor de Palestina (II)

Seguímonos achegando á realidade de Palestina da man de Miguelanxo Murado. Para acompañar a lectura, recomendámosvos: unha película, como por exemplo Los limoneros, de Eran Riklis; música, como a de Issa Boulos, que acompaña estas liñas; e unha lectura, como a de Sahar Khalifeh.

Tamén é bo manter un ollo atento á actualidade.

Arredor de Palestina

Comezamos a ler Fin de Século en Palestina e a actualidade demóstranos, unha vez máis, a crueldade do conflicto. O exército israelí interceptou esta madrugada unha flota de seis barcos que transportaban axuda humanitaria para Gaza. No ataque morreron polo menos 10 activistas e resultaron ferid@s alomenos outr@s 30. Podedes seguir a información, minuto a minuto, aquí.

Para contextualizar as últimas noticias, propoñémosvos revisar a evolución histórica do conflicto. Poden axudarvos estos tres cronogramas: 1 (chega ata 1997), 2 (ata 2002) e 3 (ata o 2006).

Tamén vos pode axudar o documental Shoot an elephant, de Alberto Arce e Mohammad Rujailah, que podedes descargar e ver na súa web.

E sempre é boa idea escoitar música de Palestina. Por exemplo, a de Reem Kelani. Aquí vai un primeiro petisco. E achegarse á súa literatura. Da man, por exemplo, de Mahmud Darwish.

___
*A imaxe é de Forges e publicouna hoxe o diario El País.

Miguel Anxo Murado

Naceu en Lugo no ano 1965. Escritor, xornalista e guionista. Estudou Xeografía e Historia, especializándose en Arqueoloxía. En 1985 publicou o seu primeiro libro en galego, Bestiario dos descontentos. Foi guionista de series como Pratos combinados e Mareas vivas e de lungametraxes como La ley de la frontera (Adolfo Aristain) e Finisterre (Xavier Villaverde). Como xornalista foi director de Radio Círculo (Madrid) e correspondente de guerra nos Balcáns (1991-1993). Residiu durante varios anos en Oriente Medio, onde, traballando para as Nacións Unidas, foi xefe de relacións exteriores do Ministerio de Medio Ambiente de Palestina e do Ministerio para Belén 2000. Máis adiante foi correspondente en Xerusalén do diario El Mundo durante os tres primeiros anos da Intifada. Actualmente publica crónicas políticas en La Voz de Galicia e colabora con varios medios británicos, como a radio da BBC e o xornal The Guardian.

Premios
En 1983 gañou o premio Café Gijón de novela curta en castelán con Metamorfosis benezianas.
En 2008 recibiu o Premio da Crítica Galicia pola súa obra O soño da febre, dentro da sección de Creación Literaria.

Obras En galego
Narrativa
De soños e derribos, 1986. Publicado como Memoria de derribos en 1993.
Ruído. Relatos de guerra, 1995 (5ª edición no 2000)
Mércores de cinza, 1997 (2ª edición no 2006)
O soño da febre, 2007

Poesía
Bestiario dos descontentos, 1985, ilustrado por Antonio Murado.
Lapidario, 2004

Teatro
A grande noite de Fiz, 1994
Historias peregrinas, 1995

Ensaio
Luis Pimentel, unha fotobiografía, 1990, biografía de Luís Pimentel.
Caderno de Xapón, 2001
Fin de século en Palestina, 2008

Obra en castelán
Metamorfosis benezianas, 1983
Ruído, relatos de guerra, 1997
La Segunda Intifada. Historia de la revuelta palestina, 2006
Otra idea de Galicia, 2008
Fin de siglo en Palestina, 2008

Máis información, na web do autor

A última lectura desta xeira

Despois dunhas semaniñas desempacando libros, xa temos montados os primeiros andeis da Biblioteca Virtual do CLV de Implicadas. Grazas, unha vez máis, pola vosa colaboración. Recibimos catro ducias de libros nos que caben todos os mundos posibles.

Caben os clásicos da literatura galega, como Cunqueiro (Os outros feirantes e Si o vello Simbad volvese ás illas), Otero Pedrayo (Os camiños da vida), Blanco Amor (A esmorga) ou Castelao (Sempre en Galiza). Caben grandes autores da literatura universal como Pavese (O demo nos outeiros), Baricco (Seda) ou Paasilinna (O bosque dos raposos aforcados). E caben tamén, por qué non, best-sellers internacionais como O símbolo perdido. Caben a literatura combativa con nome de muller, como Circe ou o pracer do azul, Herba moura, Diario da luz e a sombra ou O club da calceta. Cabe iso que chamamos literatura xuvenil, como Irmán do vento, e iso que non chamamos así, pero que nos presta que lean os nosos mozos e mozas, como Anagnórise, O lápis do carpinteiro, Morning Star ou Resistencia. Caben a poesía (As Torres no Ar ou Fabulario Novo), o ensaio (Fin de século en Palestina), a novela longa (Os libros arden mal, Home sen nome ou O xardín das pedras flotantes), a narrativa breve (Palabras Contadas e Melodía de días usados) e caben, tamén, os camiños que cruzan por entre todos eles (Níxer).

Xa vedes que nos primeiros andeis da Biblioteca Virtual do CLV de Implicadas caben todas as hitorias e todos os mundos, pero a nós nesta xeira só nos vai dar tempo a coñecer un máis, así que decidimos sometelo a votación e o resultado foi o seguinte:
Unha persoa votou O lapis do carpinteiro, de Manuel Rivas (Xerais)
Unha persoa votou Palabras contadas, de Camilo Franco (Xerais)
Dúas persoas votaron Circe ou o pracer do azul, de Begoña Caamaño (Galaxia)
Oito persoas votaron Fin de século en Palestina, de Miguel Anxo Murado (Galaxia)

Comezamos, polo tanto, agora a lectura de Fin de século en Palestina, que se estruturá así:
Mércores 2 de xuño, ata a páxina 124
Mércores 16 de xuño, ata a páxina 242
Mércores 30 de xuño, ata o final

Si o vello Sinbad volvese ás illas

Botou as cascas de laranxa ó mar. Goteáballe o zugo polas mestas barbas. Berroulle ó rapaz que estaba facendo uns estrobos na gamela.

-¡Sari! ¡Olla pra isas cascas que tirei á auga! ¿Ves o marelas que son? Pois así son crarexando á alba as illas das Cotovías. Somentes falta a do medio, que ten unha montaña verde.

-¡Non hai tales illas, Sinbad! Dixo Adalí que ó sul non había nada.

-¡Hai, hai! ¡Están as illas das Cotovías coma sete laranxas!

Co remo arredou Sinbad dúas das cascas meirandes pra faguer por entredelas o estreito de Miraquenvén, e despoixas arrempuxou un pauciño por il, querendo imita-la nao do Soldán Melinde cando toma ventos por aquela porta, procurando as ondas do mar maior, máis aló dos estreitos.

-¡Sari, escóitame, hom! ¡Pídocho de favor!

-¡Non hai Cotovías, Sinbad!

___
*Pilar Sampedro donou Si o vello Sinbad volvese ás illas, de Álvaro Cunqueiro (Galaxia).

Circe ou o pracer do azul

Coas vosas cartas e a vosa innata sinceridade, convertestes á xa de seu para min satisfactoria ausencia de Ulises, nun tempo de completa serenidade e calma. Por primeira vez en moitos anos puiden gozar da contemplación do mar sen temor a que a sombra do barco de Ulises se debuxase no horizonte. Grazas, señora, por me devolver o mar. A vós débovos recuperar o pracer do azul, pola beleza dos solpores e polo rumor devalante das ondas ao morreren nas areas de Ítaca, un rumor que pasou de me semellar o alento de Ulises nos meus ouvidos a ser arrolo dos meus sonos. Credes que para un espírito sempre en fuxida coma o meu, foi este acougo un agasallo pequeno?

Miña amiga, miña confidente, miña guía, foi grazas a vós que me atrevín a nomear aquilo que levaba tantos anos atormentándome. Poñerlle nome, conseguir narralo, permitiume trousar boa parte do veleno que Ulises introducira na miña alma.Tiñades razón mestra miña, no mesmo momento en que vos escribía sentía a verdade lavar cal bálsamo a ferida tan enquistada. Sen vós non acharía nunca o valor para o facer. Non tería sequera ante quen facelo. Así que non vos torturedes máis, nobre deusa. Non só non tedes responsabilidade ningunha na culpa, senón que sodes parte da miña curación.

___
*Carmen Campo recomenda Circe ou o pracer do azul, de Begoña Caamaño (Galaxia).

Os outros feirantes

¡si puidera dibuxar a máquina namentras durmía! ¿non habería algún método? Roque non daba si o choio era de consulta de médico ou de abogado.

___
*Tareixa Alonso recomenda Os outros feirantes, de Álvaro Cunqueiro (Galaxia).

O bosque dos raposos aforcados

Xusto cando Naska acababa de poñer o vestido de ir a misa e os mellores zapatos, dous coches entraron botando chispas na eira. Non pasara nada semellante en moitos meses.

Por Deus! É que xa a viñan buscar para levala ao asilo de Inari? A anciá sobresaltouse de súpeto. Peiteou con rapidez o seu escaso cabelo e despois dirixiuse ás escaleiras para recibir aos visitantes. Tiña que ser amábel con eles, para que non volvesen coa leria de trasladala ao asilo. Alí tiña unha casa propia. Por que raio había marchar, con todas as cousas que tiña que facer e o vella que estaba?

___
Nacho Torrado donou O bosque dos raposos aforcados, de Arto Paasilinna (Rinoceronte) Trad. Tomás González Ahola